Spaghetti z tuńczykiem i śmietaną

Chyba nigdy w życiu czas nie biegł mi tak szybko! Nawet nie wiem kiedy dzień za dniem leci i pogania następny! A mi się to wcale nie podoba... Dopiero co był weekend i mieliśmy gości, a już jest środa! Dziś wybieramy się z Ninką i moją siostrą do kina, więc zanim się obejrzę będzie czwartek, a od niego już tylko mały kroczek do kolejnego weekendu. Założę się, że jak pójdę do pracy to najszybciej będą mi mijały dni wolne - zgodnie z zasadą, że to co dobre szybko się kończy... I tym pokrętnym sposobem dotarłam do sensu dzisiejszego wpisu czyli przepisu :) Na bardzo szybkie spaghetti - żeby wolny czas spędzić z bliskimi, a nie przy buchającym garze (chyba, że najbliższe są nam właśnie garnki, patelnie i durszlaki ;). Przepis znalazłam w ostatniej Kuchni i w sumie nie powiem, żeby mnie jakoś szczególnie zachwycił. Jak dla mnie troszkę za mdły ten sos - mimo, że i tak dodałam do niego majonez i cytrynę. Czegoś mu brakuje, ale nie wiem czego. A może Wy już go robiliście i macie jakieś sugestie? Dużo bardziej polecam szybkie Penne z pomidorami i tuńczykiem.

Przepis* (dla 2 osób):

składniki:

• 1/2 łyżeczki oleju rzepakowego
• 2 ząbki czosnku
• 1 puszka tuńczyka w sosie własnym
• 150g śmietany 18%
• 2 łyżki majonezu 
• 2 plasterki cytryny i odrobina soku do smaku 
• sól, pieprz
• 200g spaghetti ugotowanego wg. przepisu na opakowaniu 

przygotowanie:

Na oleju podsmażyła przeciśnięty prze praskę czosnek. Dodałam odsączonego tuńczyka i śmietanę, gotowałam kilka minut. Przyprawiłam majonezem, cytryną, solą i pieprzem. Podałam z gorącym makaronem.

Smacznego!

* Przepis pochodzi z magazynu KUCHNIA (nr 5-2011) z moimi zmianami.

www.sggw.pl

I jeszcze tak mała propozycja na weekend dla mieszkańcom Warszawy i nie tylko - Wielka Majówka SGGW :) W tym roku prym wiedzie Wydział Nauk o Żywność, więc coś dla nas :) Ale przede wszystkim wszystkim miłośnikom czworonogów polecam Sobotę z Najpiękniejszymi Kundlami Warszawy - czyli prezentację psich sierot z fundacji "Pokochaj Psy Niczyje" przeznaczonych do adopcji :) 

Pozdrawiam serdecznie i życzę miłego dnia :)

Tagliatelle z sosem szpinakowo-śmietanowym i wędzonym łososiem oraz historia pewnej sukienki :)

01. kwietnia w wielu krajach na świecie obchodzi się Prima Aprilis :) Mnie już dzisiejsze święto dopadło - wstałam o 5 rano, żeby  szukać faktury, bynajmniej żart to nie był ;) Ale nawet najlepsze żarty nigdy ni wygrają ze złośliwym chichotem losu. Przekonałam się o tym wielokrotnie, ale jeden raz wyjątkowo "boleśnie" ;) Kiedy  jakiś czas temu przeczytałam u Lekkiej o garderobianej przygodzie jej znajomej, obiecałam, że sama też opowiem swoją historyjkę, żebyście mogli się pośmiać i pomyśleć, że czasem inni mają jeszcze większe "wpadki" niż Wy :)

Był to ciepły, majowy weekend kilka lat temu. Z A. zostaliśmy zaproszeni na ślub mojego kolegi z liceum do Torunia. Mieszkaliśmy wtedy w Warszawie, samochodu nie mieliśmy, więc na ślub pojechaliśmy pociągiem - od rana, żeby jeszcze troszkę pozwiedzać Starówkę (zresztą jedna z moich ulubionych :). Ten kto kiedykolwiek jechał o Torunia pociągiem zapewne wie, że Dworzec Główny znajduje się po przeciwnej stronie Wisły niż Stare Miasto. A pech chciał, że prowadzone były jakieś remonty i nie jeździły autobusy - musieliśmy przejść całkiem spory kawałek pieszo. Jak się domyślacie ubrani byliśmy jak na ślub, czyli A. w garnitur, a ja w sukienkę. Ale nie zmieściwszy wszystkich potrzebnych rzeczy do małej torebki wzięłam całkiem dużą i pojemną. I jak się okazało, powinnam wcześniej przetestować ten zestaw, bo sukienka źle zniosła towarzystwo torebki, żeby nie powiedzieć, że nie zniosła :) Mianowicie podczas naszego marszu tak bardzo dwa materiały tarły o siebie, że... sukienka poszła maksimum do góry (czyli do pasa), odsłaniając moją pupę (na szczęście nie miałam jakiejś całkowicie kompromitującej bielizny, ale zawsze mogło być lepiej ;). Powiecie "i co z tego, zdarza się, nikt pewnie nie zauważył" - niestety ktoś jednak uwagę zwrócił... Jak już pisałam był remont i samochody jechały wzdłuż chodnika jeden za drugim. Na domiar złego tego dnia odbywał się zjazd BMW i o niesubordynowanej sukience dowiedziałam się... prosto z SB radia samochodu, który obok nas dosłownie kroczył (po czym uprzejmie poinformowała mnie o tym pasażerka tegoż auta). Jak się domyślacie tekst o mojej wpadce poszedł w eter i został usłyszany przez cały peleton aut załadowanych po brzegi amatorami wcześniej wspomnianej marki... Od tej chwili torebkę wzięłam do ręki, uniosłam wysoko głowę i ... przyspieszyłam kroku, żeby jak najszybciej zniknąć z oczu całemu stadu BMW-maniaków :) Jaki z tego morał? ... Podziękujmy feministkom za spodnie ;)

To jak już Was (mam nadzieję) rozśmieszyłam to zapraszam już całkiem poważnie na pyszny makaron z serii "Jak uwieść mężczyznę" :) Już kiedyś pisałam o kurczaku, dzięki któremu "poderwałam" swojego męża. A dziś danie, które było tak naprawdę PIERWSZE (wtedy jeszcze nie wiedziałam, że A. BARDZO lubi mięso ;), i które oboje szczerze uwielbiamy :)

Przepis:

składniki (na 2 porcje):

• 200 g makaronu tagliatelle
• 200 g mrożonego szpinaku
• 1 łyżka masła 
• mała cebula
• 2 ząbki czosnku 
• 200 ml śmietanki 30%
• 70 g jogurtu naturalnego lub śmietany 18%
• sól, pieprz, maggi, gałka muszkatołowa, suszony czosnek 
• ok. 50 - 100 g wędzonego łososia (ile kto lubi)
• łyżka dowolnego startego żółtego sera

przygotowanie:

Makaron ugotowałam wg. przepisu na opakowaniu. Szpinak rozmroziłam. Na maśle zeszkliłam pokrojoną w drobna kosteczkę cebulę i przeciśnięty przez praskę czosnek. Dodałam szpinak i smażyłam kilka minut (do wyparowania wody). Dodałam śmietanę wymieszaną z jogurtem, przyprawiłam (radzę uważać z solą, bo łosoś jest zwykle bardzo słony) i pogotowałam jeszcze chwilkę na małym ogniu, aż sos zgęstniał. Makaron podałam ze szpinakowym sosem, drobno pokrojonym łososiem i odrobiną sera.

Smacznego!

Życzę Wam miłego dnia i... przychylności losu :)

Jedziemy całą rodziną na mały urlop, więc do przeczytania za tydzień :)

Penne z pomidorami i tuńczykiem

Muszę powiedzieć, że mój mąż jest bardzo mięsożerny :) Lubi mięso i praktycznie codziennie je je. A jak on to i ja, bo gotowanie osobno dwóch obiadów, jest raczej bez sensu. I choć naprawdę lubimy ryby to jakoś rzadko je jemy, niestety ... ( może oprócz wędzonego łososia :) Dlatego wczoraj zrobiłam makaron z tuńczykiem i powiem Wam, że to danie zagości w naszym menu na stałe. Szybkie (myślę, że przy dobrych wiatrach 15-20 min), sycące, ale nie ciężkie i w sumie dość tanie. Polecam wszystkim, którzy lubią ryby, zwłaszcza takie zapuszkowane ;) 

Przepis:

składniki (na 2 osoby):

1/2 opakowania makaronu penne

1 łyżka oleju

1 mała cebulka

1 duży ząbek czosnku

1 puszka pomidorów w zalewie

1 łyżka przecieru pomidorowego

1 łyżeczka cukru 

sól, pieprz, bazylia, zioła prowansalskie

1 puszka tuńczyka w sosie własnym

ser żółty

przygotowanie:

Makaron ugotowałam wg instrukcji na opakowaniu. Obraną i posiekaną cebulę oraz przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku przesmażyłam na oleju. Dodałam pokrojone pomidory z puszki wraz z zalewą, przecier pomidorowy i gotowałam kilka minut, aż sos zgęstniał. Dodałam pieprz, zioła, cukier, wymieszałam i ponownie chwilę pogotowałam. Na koniec dodałam tuńczyka odsączonego z zalewy. Dokładnie wymieszałam. Mój tuńczyk był bardzo słony i nie dosalałam więcej soli do sosu, dlatego najlepiej robić to na końcu. Podałam z makaronem, posypałam żółtym serem.

Smacznego! 

Pozdrawiam serdecznie i coraz cieplej :) I dziękuję za tyle miłych komentarzy pod poprzednim postem =D A jeśli lubicie Belriso to zapraszam jutro na coś pysznego :)

 

P.S. NAJLEPSZE ŻYCZENIA MAMUSIU :* 

Kolorowa sałatka z łososiem teriyaki i derssingiem sojowo-miodowym

Już przy okazji sushi pisałam jak bardzo lubię łososia teriyaki, z resztą kurczaka też :) A że właśnie przy okazji robienia sushi sporo łososia mi zostało to wykarzystałam go do sałatki - przezież takie pyszności nie mogą się zmarnować :) Z tą sałatką dobrze komponuje się dressing sojowo-miodowy (pewnie dlatego, że w marynacie teriyaki są podobne składniki), ale myślę, że sosy na bazie śmietany, jogurtu, czy majonezu też by się sprawdziły. 

Przepis (na 2 porcje) :

składniki:

• ok. 200 g surowego łososia
• 2-3 łyżki marynaty teriyaki
• 1/2 główki sałaty lodowej
• 1 pomidor
• 1/2 ogórka
• 1/2 czerwonej papryki
• 1-2 jajka ugotowane na twardo
• 1/2 peczka szczypiorku

sos: 

• 3 łyżki miodu
• 2 łyżki ciemnego sosu sojowego
• 2 łyżki wody
• 1 łyżeczka soku z cytryny 

Wcześniej zamarynawałam łososia, a następnie ugotowałam na parze przez kilka minut, można go też zgrillować. Zostawiłam do ostygnięcia. W międzyczasie przygotowałam sos: składniki podgrzałam w rądelku stale mieszając i również pozostawiłam do ostygnięcia. Umyłam i pokroiłam warzywa. Zdjęłam skorupki i pokroiłam jajka. Na dwóch talerzach rozłożyłam sałatę, a następnie na obwodzie ułożyłam warzywa, jajka i posypałam drobno pokrojonym szczypiorkiem. Środek wypełniłam pokrojonym na mniejsze cząstki łososiem (uwaga, trzeba dokładnie usunąć ości!). Sałatkę podajemy z sosem umieszczonym w osobnym naczynku.

Smacznego!
 

P.S. Przepraszam za jakość zdjęć, ale strasznie ciemno było :)